Pfff, wat een vreselijke nacht! Om 3 uur word ik wakker, ik moet plassen. Maar ik durf niet alleen naar buiten, bang om een beer tegen te komen! Ik blijf dus maar liggen en val uiteindelijk weer in slaap. Om half 5 word ik wakker van Caro, ze moet heel nodig naar de wc. Mooi, dan kunnen we samen.
Met onze zaklampen schijnen we eerst in het rond, we zien geen beer. We lopen heel snel naar de toiletten. Ooo, dat lucht op! We haasten ons weer terug naar de tent.
Maar van rustig verder slapen is geen sprake. We horen meerdere mensen die al weg gaan, berenboxen die open en weer dicht gaan, zaklampen die je tent inschijnen en rolkoffers die voortgetrokken worden over het pad.
Om 10 voor 6 gaat er langere tijd een auto-alarm af, ik denk dat de hele camping nu wel wakker is!
Toch doe ik nog een paar kleine hazenslaapjes maar om half 8 ben ik er echt klaar mee. De rest is nog diep in slaap dus ik pak mijn boek er maar bij. Rond 8 uur wordt Maurice wakker. We besluiten ons aan te kleden en naar de coffee corner te lopen. Caro en Olaf worden ook wakker en Caro wil mee dus ze kleed zich snel aan. We gaan met zijn 3en naar het toiletgebouw om tanden te poetsen en op te frissen en lopen daarna naar de coffee corner. We bestellen koffie en wat te eten en gaan zitten aan een tafeltje.
Ik check de reacties op Facebook maar heb daar niet veel aan. Geen tips voor een alternatieve route in ieder geval. We besluiten de reservering in Morro Bay maar gewoon te laten staan en dan zien we daar wel wat de route gaat worden.
Weer terug bij de tent zien we dat Olaf inmiddels ook aangekleed is. We halen de berenbox leeg en brengen alle spullen naar de auto. We besluiten de auto hier te laten staan en met de shuttle verder te gaan.
Caro en ik gaan naar de registration office om uit te checken en gelijk te vragen wat mooie maar niet al te zware hikes zijn hier in de valley. Maurice heeft namelijk last van zijn bovenbeen en Caro voelt zich wat ziekjes. Ze heeft hoofdpijn, keelpijn, is verkouden en haar oren zitten dicht.
De man die ons helpt pakt er een kaart bij en tekent met kleurtjes verschillende routes op de kaart. De Lower Yosemite Falls zijn opgedroogd zegt hij, je kunt een natuurlijk nog wel heen wandelen, maar er is dus geen waterval te zien nu.
Hij heeft ook de hike via de Mist Trail naar de Vernal Fall Footbridge getekend in totaal 2,8 km. We besluiten die te gaan lopen en bedanken hem dat hij zo uitgebreid de tijd voor ons heeft genomen.
We lopen naar de halte van de shuttlebus en de bus komt er net aangereden. We moeten 2 haltes mee, bij halte 16 gaan we er weer uit.
De trail begint aan de andere kant van de rivier. We gaan de brug over en beginnen aan de trail. Het begin is vlak, maar al snel gaat het steil omhoog. Na een tijdje zegt Maurice: "En dit noemde hij een makkelijke trail?"
We stoppen regelmatig om even op adem te komen. Maar uiteindelijk zijn we dan bij de brug. We maken foto's van de rivier en de Vernal Fall in de verte. Deze is niet zo groot meer als in het voorjaar, maar hé, het is een waterval!
Ik zie nog een mooie blauwe vogel vliegen, Google lens vertelt mij net dat het een Steller's Jay is.
De terugweg van de hike gaat een stuk sneller nu we voornamelijk afdalen. Voor Maurice zijn been is dit wel heel zwaar, halverwege trilt zijn been helemaal. Maar we komen toch heelhuids weer beneden.
We zien de shuttlebus al staan en lopen gauw door om nog mee te kunnen. We rijden nu mee tot aan Yosemite Village waar we in de winkel magneten, 2 t-shirts en 2 truien kopen met afbeeldingen van Yosemite NP.
Vervolgens stappen we weer in de bus naar Curry Village en lopen we naar de auto.
Voordat we de valley verlaten rijden we eerst nog naar Bridalveil Fall en lopen een korte trail er naar toe, er komt echter nog maar heel weinig water naar beneden. Van een bruidssluier van water is nu echt geen sprake!
Na een korte sanitaire stop rijden we weer verder en we stoppen weer bij Tunnel View. Vanaf dit punt heb je een geweldig zicht op Yosemite Valley, met links El Capitan, in het midden Half Dome en rechts zie je normaal Bridalveil Fall naar beneden vallen. Wow, dit is echt schitterend.
We rijden door de Wawona tunnel en nemen de afslag naar Glacier Point. We volgen een 25 meter lange, kronkelige bergweg naar het eindpunt; Glacier Point. Vanaf hier heb je een geweldig uitzicht op Yosemite Valley dat 1000 meter lager ligt. We bewonderen een tijdje het uitzicht en stappen dan weer in de auto.
De navigatie stel ik in op ons hotel in Oakhurst, nog een kleine anderhalf uur rijden. Caro gaat zich steeds beroerder voelen en moet op een gegeven moment overgeven. Gelukkig hebben we voldoende plastic zakjes bij ons, want net voordat we bij het hotel aankomen moet ze weer overgeven.
Olaf en ik checken in, Maurice blijft bij Caro in de auto. We krijgen gelukkig een kamer op de begane grond. We laten Caro gauw de kamer ingaan en in bed kruipen, we halen met zijn 3en de bagage uit de auto. Inmiddels zit Caro weer op de wc om te spugen. Wat vervelend dit voor haar!!
Wij gaan met zijn 3en naar het zwembad zodat Caro kan proberen te slapen. Helaas lukt dat niet echt want ze blijft maar misselijk en overgeven.
Nadat we gedouched hebben en weer aangekleed zijn rijden we met zijn 3en even naar de apotheek. We halen electrolytes (tegen uitdroging) en kauwtabletten tegen de misselijkheid. Ook halen we voor onszelf wat fastfood to go dat we voor onze hotelkamer opeten zodat Caro geen last heeft van de etenslucht.
Ik vul een flesje water met de electrolytes, geef haar 2 kauwtabletten én 2 sleep-aid pillen. Helaas moet ze een kwartier later wéér overgeven. Ze voelt zich echt heel beroerd, maar ze is verder wel goed aanspreekbaar. We blijven haar wel goed in de gaten houden. Mochten we het niet vertrouwen dan hebben we van de receptie het adres gekregen van het ziekenhuis in Mariposa. Voor nu hoop ik dat ze snel in slaap valt en morgenochtend zich een stuk beter voelt. Fingers crossed!!!
Stappen:13.451
Temperatuur vandaag: 35
Oei, hopelijk gaat het snel weer beter met Caro!
BeantwoordenVerwijderen