Naar San Francisco

Gisterenavond heb ik de wekker om 8.00 uur gezet, het ontbijt is maar tot half 10 dus ik wil op tijd opstaan. 

Ik word om kwart voor 8 wakker en werk Polarsteps nog even bij. Als om 8 uur dan mijn wekker afgaat wordt de rest ook wakker. We kleden ons aan en gaan naar beneden.

Het ontbijt is niet veel bijzonders. Na 3 weken Amerika snak ik inmiddels naar Nederlands brood. Ik rooster een bagel en besmeer hem met creamcheese en neem nog een bakje Griekse yoghurt.

Als iedereen uitgegeten is gaan we weer terug naar de kamer. We hebben de 4e koffer uit de grote roze koffer gehaald en gevuld met alle aangeschafte kleding. We wegen alle 4 de koffers. Alleen de grote roze is 25 kilo, de rest zit nog ruim onder de 23 kilo. En veel kopen doen we denk ik niet meer. Dus dat gaat wel goedkomen.

Om 10.00 uur rijden we weg bij het hotel. Het is bewolkt en een graad of 19. Lange broeken weer dus. Alleen Olaf blijft lekker een korte broek aan houden.

Allereerst rijden we naar Sillicon Valley waar we langs het Google hoofdkantoor rijden. Maar ja, je ziet eigenlijk gewoon een gebouw hè, niet heel bijzonder.

We besluiten om maar gauw door te rijden naar Stanford University. Hier rijden we wat rond en bekijken de gebouwen. Bizar hoe groot universiteiten hier zijn, het zijn complete dorpen. 

Bij de Stanford Bookstore parkeren we. Dit is namelijk de plek waar je alle merchandising van Stanford kunt kopen. Caro wil hier graag een trui kopen. Ze kiest voor een grijze met rode letters. En ook voor Olaf kopen we een T-shirt. 

We verlaten Stanford weer en rijden naar San Francisco. De navigatie heb ik ingesteld op Alamo Square, nog een klein uurtje rijden.

Aan Steiner Street, bij Alamo Square, staat het beroemde rijtje huizen dat Painted Ladies wordt genoemd. Painted Ladies is een benaming voor kleurrijke Victoriaanse en Edwardiaanse huizen die in 3 of meer kleuren zijn geverfd. Er zijn wel meer huizen in Amerika die Painted Lady worden genoemd, maar als je het hebt over The Painted Ladies dan weet iedereen dat je het hebt over de huizen aan Steiner Street. 

Deze huizen werden in Nederland bekend door de intro van de serie Full House. Aan het eind zie je de familie Tanner picknicken in Alamo Square Park met de huizen op de achtergrond.

Omdat we geen parkeerplek kunnen vinden stappen Caro, Olaf en ik uit om foto's te maken terwijl Maurice een rondje rijdt.

Wanneer hij weer terug is bij Alamo Square stappen we snel weer in en stellen we de navigatie in op Lombard Street. Een klein stukje van Lombard Street staat bekend als 'de bochtigste straat ter wereld'. Dit is ontstaan doordat de helling met 27% te steil was om een rechte weg aan te leggen. Door de 8 haarspeldbochten werd het traject langer, wat het stijgingspercentage terugbracht tot 16%. De straat is eenrichtingsverkeer en je kunt alleen van boven naar beneden.

En dat hebben wij dus gedaan, nu we nog onze huurauto hebben. Wellicht dat we morgen nog eens gaan kijken en dan te voet de weg volgen.

Volgende stop die ik invoer in de navigatie is Navigatie ingesteld op Battery Boutelle. Vanaf daar heb je een geweldig zicht op de Golden Gate Bridge. Maar we nemen per ongeluk de verkeerde afslag en rijden nu ineens óver de Golden Gate Bridge. Oeps, dat was niet de bedoeling! Maar het is natuurlijk wel cool. Jammer is alleen dat het terug een tolweg is. Nou ja, dan zullen we later wel een rekening krijgen van Hertz, we kunnen er nu niets meer aan doen.

Vervolgens rijden we naar Twin peaks, 2 heuvels midden in San Francisco vanaf waar je een geweldig uitzicht hebt over de stad. We nemen wat foto's en bewonderen het uitzicht.

Wanneer we weer wegrijden stel ik de navigatie in op ons hotel op Powell Street. Terwijl we daar heen rijden zoeken we een tankstation. We gaan de auto zo namelijk inleveren en dan moet de tank vol zijn. We vinden een goedkope pomp (nou ja, goedkoop voor Californië dan!) en betalen 5,15 per gallon. 

5 minuten na het tanken komen we bij het hotel. De ingang is aan Powell Street en daar mag je helaas niet komen met de auto. We parkeren de auto op een plek waar het eigenlijk niet mag en Olaf en ik halen een bagagekar bij het hotel.

We laden de auto helemaal uit en Caro, Olaf en ik gaan met alle bagage naar het hotel om in te checken terwijl Maurice in de auto blijft wachten. Pfff, wat een gehannes zeg, met al die bagage!

We checken in en krijgen een kamer op de 6e verdieping. De bagagekar past helaas niet in de lift. Caro en ik gaan eerst met de losse spullen die niet meer op de bagagekar paste naar boven. We staan eerst nog te hannesen voor de verkeerde deur (606) maar vinden uiteindelijk de juiste kamer (609). 

We zetten gauw de spullen in de kamer en dan ga ik snel naar de lift om te kijken of Olaf er aan komt. De liftdeur gaat open, maar niet Olaf maar 4 Amerikaanse jongens komen er uit. Zij vertellen mij dat Olaf nog beneden stond. Ik ga met de lift naar beneden en help daar om alle koffers in de lift te zetten. 

Wanneer we op de 6e aankomen en naar de kamer lopen zie ik de Amerikaanse jongens weer terug komen lopen. Die waren waarschijnlijk ook eerst verkeerd gelopen. Maar als we bij de kamer zijn vertelt Caro dat die jongens ook kamer 609 hadden gekregen! Caro was nog bezig om onze spullen in de kamer te zetten toen die jongens er aan kwamen en tegen haar zeiden dat 609 hun kamer was. "Nou", zegt Caro, "Ik heb net met de sleutel de deur geopend, probeer eens of die van jullie ook werkt".

Hun sleutel deed het niet. Dus Caro heeft ze op onze kamer naar de receptie laten bellen, bleek dat zij op 309 zitten, foutje van de receptie dus.

We zetten gauw de rest van de bagage op de kamer en gaan dan snel terug naar Maurice. Met zijn 4en rijden we naar Hertz op Mason Street. Dit is de straat achter ons hotel. Maar omdat alles hier eenrichtingsverkeer is moeten we een stuk omrijden.

Bij Hertz checken we nog 1x goed of alles uit de auto is en noteer ik de mijlstand. We begonnen op 9261 en eindigen nu op 11979. We hebben dus 2718 mijl gereden (4374 km).

We lopen terug naar het hotel. Op de kamer ruimen we de spullen een beetje op zodat we nog een beetje ruimte hebben. Het is namelijk geen grote kamer.

Hierna gaan we naar beneden en lopen richting Union Square en dan naar Chinatown. 

Er staan allemaal kraampjes in Chinatown en het is er best druk. Het is blijkbaar Chinatown Night Market. Deze wordt iedere 2e vrijdag van de maand gehouden en er staan dan zo'n 30 kraampjes met allemaal Chinees eten en drinken. Het ziet er gezellig uit en 5 stratenblokken zijn afgesloten voor verkeer, dat is ook fijn.

We zien meerdere honden rondlopen met een zonnebril op. De man op de foto had 2 honden, beide met zonnebril. Waarvan één hond dus ook nog eens in een draagzak op zijn rug zat. Bijzonder!

We kijken wat rond bij de kraampjes en de winkeltjes. In een winkeltje waar je allemaal Aziatisch snoep, drinken en snacks kunt kopen, kopen we een zakje 'peelable gummy candy' en 3 kleine KitKat-repen in de smaken witte chocolade-banaan, chocolade-sinaasappel en chocolade-matcha.

 De banaan hebben we al geproefd, die vonden we in ieder geval erg lekker! Zullen ze dit in Nederland ook verkopen? Bijvoorbeeld bij die grote Toko op Hoog Catharijne? Anders ga ik morgen nog eens terug en een zak kopen om mee naar huis te nemen. En dan kunnen we gelijk nog wat andere smaken uitproberen want er lagen er echt tientallen verschillende!

Vanuit Chinatown lopen we zo door naar North Beach, ook wel Little Italy genoemd. We kijken hier wat rond. Ik vind de zebrapaden hier grappig, het is in de kleuren van de Italiaanse vlag.

We gaan bij restaurant Taste of Rome naar binnen om te eten. Caro bestelt pizza, de rest heeft pasta. Het smaakt ons heel goed. Caro eet haar hele pizza op, tot verbazing van het personeel hahaha!

Ik neem nog een toetje, ik kan Tiramisu op de kaart nooit weerstaan!

Na het eten lopen we terug naar het hotel. Het is best koud buiten, zelfs vest en lange broek is niet warm genoeg vinden Caro en ik. We zijn dan ook blij wanneer we binnen zijn.

Ik start met het schrijven van het blog, de anderen lezen of kijken filmpjes op Ipad en telefoon.

Als ik klaar ben met het blog zoek ik nog even uit wat we morgen gaan doen en dan is het tijd om te gaan slapen. Tot morgen!

Hotel: The Barnes San Francisco, Tapestry Collection by Hilton

Mijl gereden deze rondreis: 2718

Stappen: 9788

Temperatuur vandaag: 21

Zeeolifanten kijken en lekker shoppen

Hieperdepiep Hoera, vandaag ben ik jarig! Ik word om 8.00 uur wakker, laat voor mijn doen. Ik pak mijn telefoon en lees en beantwoord alle felicitaties.

Om even voor 9 worden de anderen ook wakker. Maurice opent de gordijnen en zegt "het regent". Ik loop ook naar het raam en zie dat het miezert en dat het enorm mistig is. Morro Rock is bijna niet te zien.

We ontbijten op de kamer en pakken daarna alles weer in en zetten het in de auto. Het is buiten slechts 17 graden, ik heb daarom maar mijn nieuwe joggingbroek aangetrokken en doe een.korte broek in mijn tas, wie weet wordt het weer later vandaag toch nog beter..

We rijden via highway 1 naar Piedras Blancas, net voorbij San Simeon. Langs de kant van de weg zien we tekstborden staan waarop staat dat highway 1 over 50 mijl dicht is vanwege brand. Maar gelukkig ligt Piedras Blancas voor de afsluiting want daar op het strand liggen de zeeolifanten die we graag willen zien.

Onze navigatie kent dit punt niet, maar gelukkig wordt het 'Elephant seal vista pont' goed aangegeven. Er is een grote parkeerplaats bij en aan het eind daarvan zien we al veel mensen staan. We parkeren de auto en lopen naar de meute toe. Vanaf dat punt kijk je naar beneden naar het strand en daar liggen zo'n 20 grote zeeolifanten. Wat een beesten!

We staan naast een mevrouw die als vrijwilliger van de stichting 'Support Friends of the Elephant Seal' daar staat om meer te vertellen over de zeeolifanten. Ze vertelt dat er nu alleen mannelijke zeeolifanten op het strand liggen en dat het nu voor de mannetjes molting season is. Dat betekent dat ze in de rui zijn, ze verliezen hun oude vacht. Dit kan alleen maar op het land, in zee is het daar te koud voor. Dit proces duurt ongeveer een maand. Al die tijd blijven ze op het strand (of in het water net voor de kust) en eten ze niet. Ze heeft een stukje van die afgevallen huid bij zich en laat het ons voelen. Het doet me een beetje denken aan koeienhuid.

We blijven een tijd staan kijken naar deze aparte dieren en maken heel wat foto's en filmpjes.

Na een half uur gaan we toch maar weer naar de auto. We moeten tenslotte nog verder vandaag.
Vanwege de wegafsluiting moeten we weer een stuk terugrijden. Net na Cambria nemen we de afslag naar de 46 die ons uiteindelijk naar de 101 brengt.

 De 46 is een mooie route door heuvelachtig gebied met heel veel wijngaarden. De bouwstijl van veel wineries (wijnhuizen) doet heel Italiaans aan en het lijkt net alsof we door Toscane rijden.

Bij Paso Robles gaan we de US-101 op. Deze weg wordt ook wel 'El Camino Real' genoemd omdat deze route vroeger de 21 Spaanse missieposten met elkaar verbond.

We maken een stop bij een benzinestation in King City, tanken de auto weer vol en gaan daarna bij de naastgelegen McDonald's een ijsje halen. Voordat ik uitstap verwissel ik mijn lange voor een korte broek want het is hier 27 graden, te warm voor mijn joggingbroek. Maurice neemt geen ijsje maar bestelt een Caramel Frappé. Dit lijkt op de frapuccino van de Starbucks maar is alleen wel de helft goedkoper. Goed om te weten!

In de McDonald's checken we de route. We willen naar Monterey, maar we zien op Google Maps dat de wegen rondom Monterey helemaal vast staan. Dit zal vast met de Monterey Car Week te maken hebben. Een paar maanden terug, toen ik onze route aan het uitstippelen was, wilden we een overnachting in Monterey doen. Maar de hotelovernachtingen begonnen bij 800 dollar per nacht. Echt bizarre prijzen zag ik voorbij komen. Na googlen kwam ik er dus achter dat het car week is.

We hebben geen zin om lang in de file te staan en die drukte op te zoeken, dus we besluiten om Monterey dan maar te skippen en in plaats daarvan naar de Premium Outlets in Gilroy te gaan. Die stonden eigenlijk voor morgen op de planning maar als we vandaag gaan geeft het ons morgen weer wat meer speling.

Aangekomen bij de outlets gaan we allereerst naar American Eagle. Hier heeft Caro vorig jaar een spijkerbroek gekocht die ze heel fijn vindt zitten (type Stovepipe) dus die wil ze nog een keer kopen. Ze koopt er uiteindelijk 2. En ook de rest koopt hier wat kleding.

Deze outlet is erg uitgestrekt, verdeeld over 3 delen. Je rijdt dus echt van winkel naar winkel.  Hierna gaan Caro en ik naar Bath&Bodyworks (waar we aardig inslaan) en de mannen naar Under Armour waar Maurice weer wat dingen koopt. Verder koopt Caro bij Old Navy 2 stuks van haar favorietejoggingbroek en ik koop bij GAP een vest en lange broek voor in San Francisco,  want ik ben bang dat het daar geen korte broeken-weer zal zijn. Tot slot koopt Olaf bij Aeropostale nog 3 t-shirts (want 1+2 gratis).

We zijn dus weer goed geslaagd allemaal. Hopelijk gaat het straks allemaal in de koffers passen!

We rijden door naar ons hotel in South San Jose/Morgan Hill, zo'n 10 minuten rijden. Bij het inchecken worden we geholpen door een hele aardige man, dat maken we wel eens anders mee!

We halen alle spullen uit de auto. Morgen leveren we de auto in, dus het is het handigst om nu alles al uit de auto te halen en in de koffers te doen in plaats van dat we straks met 20 losse tasjes voor het hotel in San Francisco staan.

We zoeken op internet naar een restaurant. Caro en Olaf willen naar Chili's, maar daar heb ik niet zo'n zin in. En omdat ik jarig ben mag ik kiezen. Dus wordt het Black Angus Steakhouse.

Het schijnt ook een ketenrestaurant te zijn, maar wij kennen het niet. Het is zo'n 20 minuten rijden. Caro wordt wederom misselijk in de auto en denkt dat dit komt doordat de weg hier weer heel heuvelachtig is. Omdat haar oren dicht zitten door de verkoudheid doet dit waarschijnlijk iets met haar evenwichtsorgaan ofzo.

Gelukkig is de rit niet zo heel lang en eenmaal in het restaurant gaat het alweer wat beter.
Maurice en ik bestellen allebei een steak, Caro neemt een kipburger en Olaf chicken tenders. Het smaakt prima.

Na het eten bezoeken we nog even de Walmart om wat spullen te kopen die we mee naar huis nemen (caramel m&m's, popcorn, sleep-aid pillen, tandenborstel met batterij en Crystal Light Lemonade) en daarna gauw naar het hotel want Olaf wil graag nog even zwemmen.

Op de kamer kleed Olaf zich snel om en gaat samen met Maurice naar het zwembad. Caro gaat douchen en ik schrijf het blog. Daarna zoek ik de foto's uit om bij het blog te voegen. Ik zet alles snel online en dan ga ik lekker slapen.

Hotel: Comfort Inn Morgan Hill/South San Jose

Stappen: 5397

Temperatuur vandaag: van 17 tot 28

Van de reuzenbomen in Yosemite naar zee in Morro Bay

Ik word om kwart over 7 wakker. Heb niet zo lekker geslapen. Ik vond het, ondanks de airco, erg warm op de kamer. En ik heb denk ik ook wat onrustig geslapen doordat Caro ziek is. Iedere keer wanneer ik wakker werd checkte ik haar even, maar ze is er vannacht niet meer uit gegaan om over te geven gelukkig.

Ze wordt iets na mij wakker en geeft aan zich wel iets beter te voelen. Ze heeft nog niet echt zin in ontbijt, maar eet een paar soepstengels die we gisteren voor haar gekocht hebben.

Maurice, Olaf en ik gaan met zijn 3en naar het ontbijt dat we buiten aan een tafeltje opeten. Terwijl we eten boek ik een hotel voor morgenavond. Hotels.com is eindelijk bijgewerkt en we kunnen de gespaarde punten inzetten.

Weer terug op de kamer is Caro inmiddels gedoucht en aangekleed. Alle spullen worden weer in de auto gezet en om kwart voor 10 rijden we weg bij het hotel, weer terug naar Yosemite. Dit keer om Mariposa Grove te bezoeken, het stuk van Yosemite NP waar de grote Sequoia bomen staan. 

Meteen na de parkingang is er een grote parkeerplaats. Hier moet je je auto parkeren en dan ga je met een shuttlebus verder naar Mariposa Grove. Het plan was om de Giant Loop Trail van 3,2 km te gaan lopen, maar Caro voelt zich toch niet goed. We zeggen tegen haar dat we gewoon proberen een stuk te lopen en mocht het niet gaan dan stoppen we. 

We lopen langs een aantal gigantische bomen tot aan de Grizzly Giant, de oudste sequoia hier. Geschat wordt dat deze boom al meer dan 3000 jaar oud is! Hij is 64 meter hoog en de omtrek is 28 meter. De diameter op ooghoogte is 7,8 meter. Een gigantische boom dus!

Caro voelt zich nu echt niet lekker en geeft aan weer misselijk te zijn. Ze gaat samen met Maurice op een bankje zitten en Olaf en ik lopen nog een klein stukje door, naar de California Tunnel Tree. 

In 1895 werd er een tunnel gemaakt in deze boom zodat men er met een koets doorheen kon rijden. In die tijd gebeurde dit bij meerdere Sequoias. Deze California Tunnel Tree is de enige die nog overeind staat en nog leeft.

Na het maken van een foto (waarvoor we in de rij moesten staan trouwens!) lopen we weer terug naar Caro en Maurice. We blijven even staan kijken nasr een eekhoorntje dat heerlijk zit te knagen aan een dennenappel die groter dan hem is.

En dan lopen we langszaam weer terug naar de halte van de shuttlebus. Het is er flink druk en in de eerste bus kunnen we niet mee. Terwijl we staan te wachten begint het zachtjes te regenen. 

De volgende bus komt gelukkig al snel en na een korte rit komen we weer aan bij de auto. Ik stel de navigatie in op het hotel voor vanavond in Morro Bay, nog zo'n 3,5 uur rijden.

Was de temperatuur in Yosemite maar 21 graden, na een half uurtje rijden is het gewoon alweer 34 graden.

De omgeving waar we doorheen rijden is erg droog en dor. Veel bomen en struiken zijn bruin door droogte, het doet daardoor een beetje herfstig aan. Wat een verschil met het groene Yosemite!

We maken een stop in Fresno. We tikken hier de 100 graden (38°C) gewoon weer aan hoor! Best een gekke ervaring die grote temperatuurverschillen op een uur rijden van elkaar. Het plan is om 's middags een uitgebreide lunch te doen en dan vanavond niet uit eten te gaan. Het plan was om naar een Texas Roadhouse te gaan, maar die is nog niet open op het tijdstip dat wij er zijn. Dus dan maar naar de Olive Garden, ook omdat Caro aangeeft wel trek te hebben in hun breadsticks.

We eten weer lekker hier en Caro heeft naast de breadsticks ook een paar stukjes van haar favoriete gebakken ravioli op. En het blijft allemaal binnen! Ook al voelt ze zich wel misselijk.

Na het eten gaan we nog even naar de Target om brood en ham te halen voor het ontbijt en om advies te vragen wat Caro kan doen aan haar oren die dicht zitten. Ze gebruikt al regelmatig neusspray maar dat helpt niet. De apotheker adviseert een middel dat moet helpen bij verstopte sinussen en de pijn moet verminderen. Hopelijk gaat dit werken.

Fresno is het hart van de Amerikaanse lamdbouw, en rondom de stad zie je veel velden met gewassen. Als we de stad uitrijden zie we mijlenlang niets anders dan pistachebomen, amandelbomen en druivenranken. 

Niet een hele interessante route dit. Kilometers lang alleen maar dorre, gele heuvels. 

Maurice wordt het rijden dan ook zat dus we maken even een stop bij de Starbucks voor een frapuccino. 

Wanneer we onze weg vervolgen zien we schuin voor ons rook, waarschijnlijk één van de vele natuurbranden die er momenteel zijn in Californië. 

Rond half 7 zijn we dan eindelijk bij ons hotel. Vanuit ons hotelraam zien we de top van Morro Rock, de gigantische rots die hier in de baai ligt, al.

We rusten even een half uurtje uit op de kamer en lopen dan de straat uit naar de zee. Wel allemaal met een vest of trui aan, want het is maar 17 graden! 

Aangekomen bij zee horen we zeeleeuwen en zien ze een eind verderop op een vlot in zee liggen.

We lopen de T-pier op vanaf waar we een mooi zicht hebben op Morro Rock en de zonsondergang.

Maar leuker vinden we het om te kijken naar de zeeotters die hier rondzwemmen. Wat geweldig om te zien! Je hoort ze schepen en krabben kapotslaan op een steen die ze op hun buik hebben liggen en het kraken van de krab wanneer de otter hem opeet.

Nadat de zon zo goed als onder is lopen we weer terug naar het hotel. 

Caro gaat al vroeg weer slapen, ik maak het blog af en de mannen lezen of kijken iets op de Ipad. En zo is er alweer een dag om, het einde van de reis komt al een beetje in zicht.

Hotel: Harbor House Inn -Morro Bay

Stappen: 10.379

Temperatuur: van 21 naar 40 naar 17!