Hieperdepiep Hoera, vandaag ben ik jarig! Ik word om 8.00 uur wakker, laat voor mijn doen. Ik pak mijn telefoon en lees en beantwoord alle felicitaties.
Om even voor 9 worden de anderen ook wakker. Maurice opent de gordijnen en zegt "het regent". Ik loop ook naar het raam en zie dat het miezert en dat het enorm mistig is. Morro Rock is bijna niet te zien.
We ontbijten op de kamer en pakken daarna alles weer in en zetten het in de auto. Het is buiten slechts 17 graden, ik heb daarom maar mijn nieuwe joggingbroek aangetrokken en doe een.korte broek in mijn tas, wie weet wordt het weer later vandaag toch nog beter..
We rijden via highway 1 naar Piedras Blancas, net voorbij San Simeon. Langs de kant van de weg zien we tekstborden staan waarop staat dat highway 1 over 50 mijl dicht is vanwege brand. Maar gelukkig ligt Piedras Blancas voor de afsluiting want daar op het strand liggen de zeeolifanten die we graag willen zien.
Onze navigatie kent dit punt niet, maar gelukkig wordt het 'Elephant seal vista pont' goed aangegeven. Er is een grote parkeerplaats bij en aan het eind daarvan zien we al veel mensen staan. We parkeren de auto en lopen naar de meute toe. Vanaf dat punt kijk je naar beneden naar het strand en daar liggen zo'n 20 grote zeeolifanten. Wat een beesten!
We staan naast een mevrouw die als vrijwilliger van de stichting 'Support Friends of the Elephant Seal' daar staat om meer te vertellen over de zeeolifanten. Ze vertelt dat er nu alleen mannelijke zeeolifanten op het strand liggen en dat het nu voor de mannetjes molting season is. Dat betekent dat ze in de rui zijn, ze verliezen hun oude vacht. Dit kan alleen maar op het land, in zee is het daar te koud voor. Dit proces duurt ongeveer een maand. Al die tijd blijven ze op het strand (of in het water net voor de kust) en eten ze niet. Ze heeft een stukje van die afgevallen huid bij zich en laat het ons voelen. Het doet me een beetje denken aan koeienhuid.
We blijven een tijd staan kijken naar deze aparte dieren en maken heel wat foto's en filmpjes.
Na een half uur gaan we toch maar weer naar de auto. We moeten tenslotte nog verder vandaag.
Vanwege de wegafsluiting moeten we weer een stuk terugrijden. Net na Cambria nemen we de afslag naar de 46 die ons uiteindelijk naar de 101 brengt.
Om even voor 9 worden de anderen ook wakker. Maurice opent de gordijnen en zegt "het regent". Ik loop ook naar het raam en zie dat het miezert en dat het enorm mistig is. Morro Rock is bijna niet te zien.
We ontbijten op de kamer en pakken daarna alles weer in en zetten het in de auto. Het is buiten slechts 17 graden, ik heb daarom maar mijn nieuwe joggingbroek aangetrokken en doe een.korte broek in mijn tas, wie weet wordt het weer later vandaag toch nog beter..
We rijden via highway 1 naar Piedras Blancas, net voorbij San Simeon. Langs de kant van de weg zien we tekstborden staan waarop staat dat highway 1 over 50 mijl dicht is vanwege brand. Maar gelukkig ligt Piedras Blancas voor de afsluiting want daar op het strand liggen de zeeolifanten die we graag willen zien.
Onze navigatie kent dit punt niet, maar gelukkig wordt het 'Elephant seal vista pont' goed aangegeven. Er is een grote parkeerplaats bij en aan het eind daarvan zien we al veel mensen staan. We parkeren de auto en lopen naar de meute toe. Vanaf dat punt kijk je naar beneden naar het strand en daar liggen zo'n 20 grote zeeolifanten. Wat een beesten!
We staan naast een mevrouw die als vrijwilliger van de stichting 'Support Friends of the Elephant Seal' daar staat om meer te vertellen over de zeeolifanten. Ze vertelt dat er nu alleen mannelijke zeeolifanten op het strand liggen en dat het nu voor de mannetjes molting season is. Dat betekent dat ze in de rui zijn, ze verliezen hun oude vacht. Dit kan alleen maar op het land, in zee is het daar te koud voor. Dit proces duurt ongeveer een maand. Al die tijd blijven ze op het strand (of in het water net voor de kust) en eten ze niet. Ze heeft een stukje van die afgevallen huid bij zich en laat het ons voelen. Het doet me een beetje denken aan koeienhuid.
We blijven een tijd staan kijken naar deze aparte dieren en maken heel wat foto's en filmpjes.
Na een half uur gaan we toch maar weer naar de auto. We moeten tenslotte nog verder vandaag.
Vanwege de wegafsluiting moeten we weer een stuk terugrijden. Net na Cambria nemen we de afslag naar de 46 die ons uiteindelijk naar de 101 brengt.
De 46 is een mooie route door heuvelachtig gebied met heel veel wijngaarden. De bouwstijl van veel wineries (wijnhuizen) doet heel Italiaans aan en het lijkt net alsof we door Toscane rijden.
Bij Paso Robles gaan we de US-101 op. Deze weg wordt ook wel 'El Camino Real' genoemd omdat deze route vroeger de 21 Spaanse missieposten met elkaar verbond.
We maken een stop bij een benzinestation in King City, tanken de auto weer vol en gaan daarna bij de naastgelegen McDonald's een ijsje halen. Voordat ik uitstap verwissel ik mijn lange voor een korte broek want het is hier 27 graden, te warm voor mijn joggingbroek. Maurice neemt geen ijsje maar bestelt een Caramel Frappé. Dit lijkt op de frapuccino van de Starbucks maar is alleen wel de helft goedkoper. Goed om te weten!
In de McDonald's checken we de route. We willen naar Monterey, maar we zien op Google Maps dat de wegen rondom Monterey helemaal vast staan. Dit zal vast met de Monterey Car Week te maken hebben. Een paar maanden terug, toen ik onze route aan het uitstippelen was, wilden we een overnachting in Monterey doen. Maar de hotelovernachtingen begonnen bij 800 dollar per nacht. Echt bizarre prijzen zag ik voorbij komen. Na googlen kwam ik er dus achter dat het car week is.
We hebben geen zin om lang in de file te staan en die drukte op te zoeken, dus we besluiten om Monterey dan maar te skippen en in plaats daarvan naar de Premium Outlets in Gilroy te gaan. Die stonden eigenlijk voor morgen op de planning maar als we vandaag gaan geeft het ons morgen weer wat meer speling.
Aangekomen bij de outlets gaan we allereerst naar American Eagle. Hier heeft Caro vorig jaar een spijkerbroek gekocht die ze heel fijn vindt zitten (type Stovepipe) dus die wil ze nog een keer kopen. Ze koopt er uiteindelijk 2. En ook de rest koopt hier wat kleding.
Deze outlet is erg uitgestrekt, verdeeld over 3 delen. Je rijdt dus echt van winkel naar winkel. Hierna gaan Caro en ik naar Bath&Bodyworks (waar we aardig inslaan) en de mannen naar Under Armour waar Maurice weer wat dingen koopt. Verder koopt Caro bij Old Navy 2 stuks van haar favorietejoggingbroek en ik koop bij GAP een vest en lange broek voor in San Francisco, want ik ben bang dat het daar geen korte broeken-weer zal zijn. Tot slot koopt Olaf bij Aeropostale nog 3 t-shirts (want 1+2 gratis).
We zijn dus weer goed geslaagd allemaal. Hopelijk gaat het straks allemaal in de koffers passen!
We rijden door naar ons hotel in South San Jose/Morgan Hill, zo'n 10 minuten rijden. Bij het inchecken worden we geholpen door een hele aardige man, dat maken we wel eens anders mee!
We halen alle spullen uit de auto. Morgen leveren we de auto in, dus het is het handigst om nu alles al uit de auto te halen en in de koffers te doen in plaats van dat we straks met 20 losse tasjes voor het hotel in San Francisco staan.
We zoeken op internet naar een restaurant. Caro en Olaf willen naar Chili's, maar daar heb ik niet zo'n zin in. En omdat ik jarig ben mag ik kiezen. Dus wordt het Black Angus Steakhouse.
Het schijnt ook een ketenrestaurant te zijn, maar wij kennen het niet. Het is zo'n 20 minuten rijden. Caro wordt wederom misselijk in de auto en denkt dat dit komt doordat de weg hier weer heel heuvelachtig is. Omdat haar oren dicht zitten door de verkoudheid doet dit waarschijnlijk iets met haar evenwichtsorgaan ofzo.
Gelukkig is de rit niet zo heel lang en eenmaal in het restaurant gaat het alweer wat beter.
Maurice en ik bestellen allebei een steak, Caro neemt een kipburger en Olaf chicken tenders. Het smaakt prima.
Na het eten bezoeken we nog even de Walmart om wat spullen te kopen die we mee naar huis nemen (caramel m&m's, popcorn, sleep-aid pillen, tandenborstel met batterij en Crystal Light Lemonade) en daarna gauw naar het hotel want Olaf wil graag nog even zwemmen.
Op de kamer kleed Olaf zich snel om en gaat samen met Maurice naar het zwembad. Caro gaat douchen en ik schrijf het blog. Daarna zoek ik de foto's uit om bij het blog te voegen. Ik zet alles snel online en dan ga ik lekker slapen.
Bij Paso Robles gaan we de US-101 op. Deze weg wordt ook wel 'El Camino Real' genoemd omdat deze route vroeger de 21 Spaanse missieposten met elkaar verbond.
We maken een stop bij een benzinestation in King City, tanken de auto weer vol en gaan daarna bij de naastgelegen McDonald's een ijsje halen. Voordat ik uitstap verwissel ik mijn lange voor een korte broek want het is hier 27 graden, te warm voor mijn joggingbroek. Maurice neemt geen ijsje maar bestelt een Caramel Frappé. Dit lijkt op de frapuccino van de Starbucks maar is alleen wel de helft goedkoper. Goed om te weten!
In de McDonald's checken we de route. We willen naar Monterey, maar we zien op Google Maps dat de wegen rondom Monterey helemaal vast staan. Dit zal vast met de Monterey Car Week te maken hebben. Een paar maanden terug, toen ik onze route aan het uitstippelen was, wilden we een overnachting in Monterey doen. Maar de hotelovernachtingen begonnen bij 800 dollar per nacht. Echt bizarre prijzen zag ik voorbij komen. Na googlen kwam ik er dus achter dat het car week is.
We hebben geen zin om lang in de file te staan en die drukte op te zoeken, dus we besluiten om Monterey dan maar te skippen en in plaats daarvan naar de Premium Outlets in Gilroy te gaan. Die stonden eigenlijk voor morgen op de planning maar als we vandaag gaan geeft het ons morgen weer wat meer speling.
Aangekomen bij de outlets gaan we allereerst naar American Eagle. Hier heeft Caro vorig jaar een spijkerbroek gekocht die ze heel fijn vindt zitten (type Stovepipe) dus die wil ze nog een keer kopen. Ze koopt er uiteindelijk 2. En ook de rest koopt hier wat kleding.
Deze outlet is erg uitgestrekt, verdeeld over 3 delen. Je rijdt dus echt van winkel naar winkel. Hierna gaan Caro en ik naar Bath&Bodyworks (waar we aardig inslaan) en de mannen naar Under Armour waar Maurice weer wat dingen koopt. Verder koopt Caro bij Old Navy 2 stuks van haar favorietejoggingbroek en ik koop bij GAP een vest en lange broek voor in San Francisco, want ik ben bang dat het daar geen korte broeken-weer zal zijn. Tot slot koopt Olaf bij Aeropostale nog 3 t-shirts (want 1+2 gratis).
We zijn dus weer goed geslaagd allemaal. Hopelijk gaat het straks allemaal in de koffers passen!
We rijden door naar ons hotel in South San Jose/Morgan Hill, zo'n 10 minuten rijden. Bij het inchecken worden we geholpen door een hele aardige man, dat maken we wel eens anders mee!
We halen alle spullen uit de auto. Morgen leveren we de auto in, dus het is het handigst om nu alles al uit de auto te halen en in de koffers te doen in plaats van dat we straks met 20 losse tasjes voor het hotel in San Francisco staan.
We zoeken op internet naar een restaurant. Caro en Olaf willen naar Chili's, maar daar heb ik niet zo'n zin in. En omdat ik jarig ben mag ik kiezen. Dus wordt het Black Angus Steakhouse.
Het schijnt ook een ketenrestaurant te zijn, maar wij kennen het niet. Het is zo'n 20 minuten rijden. Caro wordt wederom misselijk in de auto en denkt dat dit komt doordat de weg hier weer heel heuvelachtig is. Omdat haar oren dicht zitten door de verkoudheid doet dit waarschijnlijk iets met haar evenwichtsorgaan ofzo.
Gelukkig is de rit niet zo heel lang en eenmaal in het restaurant gaat het alweer wat beter.
Maurice en ik bestellen allebei een steak, Caro neemt een kipburger en Olaf chicken tenders. Het smaakt prima.
Na het eten bezoeken we nog even de Walmart om wat spullen te kopen die we mee naar huis nemen (caramel m&m's, popcorn, sleep-aid pillen, tandenborstel met batterij en Crystal Light Lemonade) en daarna gauw naar het hotel want Olaf wil graag nog even zwemmen.
Op de kamer kleed Olaf zich snel om en gaat samen met Maurice naar het zwembad. Caro gaat douchen en ik schrijf het blog. Daarna zoek ik de foto's uit om bij het blog te voegen. Ik zet alles snel online en dan ga ik lekker slapen.
Stappen: 5397
Temperatuur vandaag: van 17 tot 28
Gefeliciteerd. Wat een mooie dag
BeantwoordenVerwijderen