San Francisco, dag 1

Ik heb helaas niet best geslapen vannacht. Ik had zo'n ruzie met de kussens. 1 vind ik te weinig, 2 weer teveel en zorgde voor pijn in mijn nek. Ook vond ik het dan weer te warm, dan weer te koud, door de airco die iedere keer aan en uit gaat. Om kwart over 7 geef ik het maar op en ga het nieuws lezen op mijn telefoon en kijk of er nog reacties zijn op het blog. Om 9 uur worden Caro en Maurice wakker, Olaf slaapt nog lekker door.

Caro en ik gaan naar de Starbucks die naast het hotel zit om koffie te halen voor Maurice en mij en een Lemon Loaf cake voor Caro. We drinken de koffie op de kamer op en eten daar ook een boterham. Ondertussen koop ik in de Muni-app 4 dagkaarten voor het openbaar vervoer.

Om half 11 is iedereen eindelijk helemaal klaar en kunnen we de deur uit. Rechtsaf ga je naar het startpunt van de cable car, het punt waar hij draait. Maar daar is het altijd enorm druk dus we gaan linksaf naar de halte. Daar staan ook al best wat mensen te wachten. 

Het duurt best lang voordat er een cable car komt en wanneer hij dan komt kunnen er maar 2 mensen bij. Dat schiet niet op! We besluiten om dus maar een stuk te gaan lopen, heuvelopwaarts, en daar dan te wachten bij een halte waar niemand staat. Maar als we daar staan krijgen we van 2 cable cars te horen dat ze vol zitten. Pfff, we zijn al bijna een uur bezig! In die tijd waren we er lopend al geweest.

We besluiten om dan maar verder te lopen. Maar ineens zien we een bijna lege cable car uit een zijstraat komen die ook nog eens de juiste richting op gaat, richting Hyde Street. Mooi! We lopen er snel heen, laten onze kaartjes zien en stappen in.

We zijn blij dat we toch nog met de cable car kunnen, want we doen nog een paar keer flink stijgen en dalen. We rijden langs een halte waar heel veel mensen staan, dat blijkt Lombard Street te zijn, die bochtige straat waar we gisteren met de auto doorheen zijn gereden. Daar kunnen we vanmiddag nog wel langs gaan. Maar we gaan nu eerst naar Blazing Saddles om fietsen te huren. We huren 4 gewone fietsen, geen ebikes want die zijn 2x zo duur. We rijden even een testrondje en Olaf krijgt een helm omdat hij nog geen 18 is. Hij baalt natuurlijk. Wij zeggen dat hij hem op moet wanneer we weg fietsen maar zodra we de straat uit zijn mag hij hem van ons afdoen.

Omdat we lange broeken aan hebben met best wijde pijpen en de fiets geen kettingkast heeft krijgen we elastieken die we om onze enkels doen. Wow, wij gaan fashionable fietsen! Vooral ik, in mijn zwarte broek, zie er uit alsof ik een Volendammer broek aan heb.

We beginnen aan onze fietstocht. Het eerste stuk is nog vlak, langs het water. Maar bij Fort Mason moeten we al een steile heuvel op, pfff, dat is afzien! Daarna gaat het weer een heel stuk vlak over een héél druk pad vol met fietsers en hardlopers, tegen de wind in. We stoppen bij Fort Point want het uitzicht op de brug voor ons en de stad achter ons is echt schitterend vanaf dit punt. Het is een populaire plek voor de inwoners van San Francisco om hun vrije zaterdag doir te brengen. Er zitten hele groepen mensen te bbq-en.

Na het maken van wat foto's fietsen we verder. We gaan nu echt richting brug. Het eerste stuk is nog best pittig, maar eenmaal op de brug zelf fietst het prima. Alleen die wind! 

In het weekend moeten fietsers de westkant van de brug gebruiken. Dit is een pad alleen voor fietsers. Door de week moeten fietsers het pad aan de oostkant gebruiken waar ook de voetgangers lopen en dat is echt heel vervelend fietsen weten we nog van het fietsen over de Brooklyn Bridge in New York!

Nadeel van al die toeristen zonder fietservaring is dat ze geen idee hebben hoe ze moeten reageren in het verkeer en ze doen soms echt hele domme dingen. Zo fietst Caro achter 2 aziatische jongens die opeens, zonder achterom te kijken, zomaar stoppen op de brug. Caro fietst best dicht achter ze en kan ze niet meer ontwijken en botst keihard tegen ze aan. Caro schrikt enorm en moet huilen van de klap en de schrik. Ik scheld de jongens uit voor idioten en roep ze toe dat je nooit zomaar moet stoppen midden op de weg.

We fietsen maar weer verder en onder aan de brug stoppen we even zodat Caro even bij kan komen. Als ze van de schrik is bekomen rijden we verder. 

We volgen de bordjes richting Sausalito. We gaan eerst een heel stuk best steil naar beneden om even later weer bergop te gaan. Daat haal ik niet, ik stap af en loop het stuk bergop. Wanneer de weg weer vlakker wordt ga ik weer fietsen. Maar mijn fiets doet raar, hij fietst ineens heel zwaar, terwijl hij nog in versnelling 1 of 2 staat (van de 7). Olaf fietst achter mij en zegt dat mijn ketting raar doet, hij draait niet goed. We stappen dus weer af en Maurice en Olaf kijken er even naar. Ze krijgen het gelukkig wel weer goed, alhoewel ik daarna wel het gevoel hou dat ik in een lagere versnelling rij dan dat ik hem heb staan.

We fietsen Sausalito in, het is ook heel druk met autoverkeer dus we moeten goed opletten. Wat een leuk dorpje is dit! We parkeren onze fietsen, zetten ze met de sloten aan elkaar en lopen Sausalito in. We kijken wat rond in wat winkeltjes en kopen een ijsje. Nou ja, ijsje, laat dat -je maar weg! Gelukkig delen Caro en ik onze Rainbow Sorbet, maar alsnog hebben we moeite om het ijsje op te krijgen. Olaf haalt bij een andere ijssalon een ijsje (banaan-chocolatechip en chocolade) alleen daar zijn de ijsjes een stuk kleiner!

Als het ijs op is lopen we naar de ferry die net aangekomen is. We vragen hoe laat hij weer vertrekt en horen dat dat over 20 minuten is. We kopen kaartjes voor de ferry, gaan onze fietsen ophalen en fietsen weer terug naar de ferry.

De overtocht duurt ongeveer een half uur en brengt ons naar pier 1. Vanaf daar moeten we nog een kwartier fietsen om terug te komen bij Blazing Saddles waar we onze fietsen weer inleveren. 

Vervolgens willen we naar Lombard street. Ik wil met de cable car, de rest zegt "het is maar 4 blocks". Ja, maar wel steil omhoog! Met mijn tong op mijn tenen kom ik uiteindelijk aan bij Lombard Street. Aan de bovenkant van de bochtige straat. Maar we willen hem graag van beneden zien. Dus via de trappen aan de zijkant lopen we naar beneden waar we een aantl foto's maken.

Hierna lopen we verder naar beneden, naar Mason street waar we de cable car pakken naar Powell Street. Het eerste stuk moeten we binnen staan, maar halverwege gaan er mensen uit en kunnen Caro, Olaf en Maurice hangen aan de buitenkant wat ze zo graag wilden.. 

Bij het eindpunt op Powell Street stappen we uit. Maurice en Olaf kijken even bij het draaipunt terwijl Caro en ik de Sephora in gaan. Caro wil graag nog een lipgloss van Rhode te kopen. En ze moet er ook eentje op bestelling kopen voor haar vriendin Joany.

Het is inmiddels tijd om een hapje te gaan eten en we lopen naar The Cheesecake Factory die in Macy's zit, op de 8e verdieping.

Caro en ik delen weer ons favoriete gerecht, de Herb-Parmesan crusted kip en de mannen nemen allebei een pastagerecht. We hebben weer heerlijk zitten smullen en Caro verzucht "waarom hebben we dit niet in Nederland?" Maar dan is het niet meer zo speciaal hè, wanneer je dit ook gewoon thuis kunt krijgen!

Maurice voelt zich al sinds vanmiddag niet zo lekker, hij heeft hoofdpijn en wordt verkouden. Na het eten gaat hij samen met Olaf meteen naar het hotel (dat om de hoek zit). Caro en ik doen nog een rondje door de Macy's voordat wij ook naar het hotel lopen.

Ik ga mijn haren wassen en terwijl dat droogt schrijf ik het blog. Morgen moeten we vroeg op, we hebben tickets voor de boot naar Alcatraz om 10.10 uur. Dat wordt dus wekker zetten!

O ja, Olaf en ik hebben trouwens net ook de andere 2 KitKat reepjes getest. De Matcha is blegh, de sinaasappel vind ik erg lekker, Olaf niet.

Hotel: The Barnes San Francisco, Tapestry Collection by Hilton

Stappen 13.321

Temperatuur vandaag: 21