Vroeg op vanochtend, om 7.00 uur gaat de wekker. Ik kleed me aan en loop naar de Starbucks om koffie te halen. Het is al best druk in de Starbucks maar ze zijn erg snel en al na een paar minuten heb ik mijn koffie.
Gauw terug naar de kamer waar we boterhammen roosteren en ontbijten.
Om half 9 verlaten we de kamer. Beneden aangekomen merk ik dat mijn telefoon nog op de kamer ligt, niet handig! Dus meteen weer terug de lift in, snel naar de kamer om telefoon te pakken en gauw weer terug.
Wanneer we het hotel uitlopen slaan we rechtsaf. We lopen langs het beginpunt van de cable car waar al een flinke rij staat en gaan naar de bus/F trolley halte op de hoek van Market en 5th street. Een mevrouw die daar al staat te wachten vraagt waar we heen moeten. We vertellen dat we de F trolley moeten hebben en ze laat in de app zien dat we nog 11 minuten moeten wachten. We kijken ondertussen naar de mensen die voorbijkomen en zien de brandweer met sirenes voorbij komen. De ladderwagens zijn hier wel ff een stuk groter dan in Nederland hoor!
Na een minuut of 10 is de F trolley er, we stappen in en vinden nog een zitplaats. We rijden door het financial district en komen uiteindelijk uit aan de waterkant. Bij pier 29 stappen we uit en lopen naar pier 33 vanaf waar de boot naar Alcatraz vertrekt.
We zijn wat vroeg en moeten nog even plaatsnemen in de 'wachtruimte'. Ik schrijf alvast een stukje blog. Na een minuut of tien mogen de mensen van de boot van 10.10 uur inchecken. We lopen meteen er naartoe en staan redelijk vooraan in de rij. Aan boord gaan we binnen op het benedendek zitten want buiten vinden we het te koud.
Na zo'n 15 minuten varen komen we aan op Alcatraz island. Bij aankomst staat er een ranger die iets vertelt over de regels op het eiland, over de geschiedenis en wat je hier allemaal kunt zien en doen. Ze vertelt dat het gebouw achter haar een appartementengebouw was waar de bewakers met hun gezinnen woonden. De kinderen gingen iedere dag met de boot naar het vasteland om naar school te gaan.
We lopen door naar de cellhouse audio tour. Hier krijgen we een audioapparaatje en koptelefoon. Al lopend langs de cellen wordt het verhaal verteld door voormalige bewakers en gevangenen.
De cellen zijn echt bizar klein, zo'n 1,5 meter breed en 3 meter diep. Er paste alleen een bed in. In één van de eerste cellen zien we de papier maché hoofden en de gaten in de muur waardoor Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin in 1962 zijn ontsnapt en waar de film 'Escape from Alcatraz' met Clint Eastwood op gebaseerd is.
Ook wordt er verteld over de 'slag om Alcatraz' op 2 mei 1946 waarbij 6 gevangenen probeerden te ontsnappen door de bewakers te overmeesteren en de sleutels te stelen. Het lukte ze om 9 bewakers vast te zetten in 2 cellen, maar de deur naar buiten openen kregen ze niet voor elkaar. Na 2 dagen werd de gijzeling, met hulp van de Amerikaanse marine beëindigd.
In 1963 werd de gevangenis gesloten omdat de kosten te hoog werden. Alle benodigdheden zoals voedsel en water moest per boot gebracht worden en het zoute water zorgde ervoor dat het beton en ijzer van het gebouw werd aangetast waardoor het onderhoud erg duur werd.
Het eiland werd eind jaren 60 bezet door native americans die meer rechten eisten. Ze schilderden teksten op de gebouwen die tegenwoordig nog steeds te zien zijn.
Na de tour kijken we nog wat rond op het eiland en dan gaan we weer richting boot. Er ligt een boot maar die is net vol als wij er aan komen, dus we moeten even wachten op de volgende boot.
Om 10 voor één zijn we weer terug in San Francisco. Omdat we vanaf 13.00 uur in kunnen checken voor de vlucht van morgen zoeken we ergens WiFi op. Zodra dat gelukt is gaan we naar Pier 39.
We kijken wat rond bij de winkeltjes en kopen iets te eten bij het Crepes Café. Daarna lopen we naar het einde van pier 39 waar de zeeleeuwen op grote pontons liggen te slapen of vechten met elkaar.
Ze liggen hier sinds de grote aardbeving in 1989. Waarschijnlijk zochten ze een rustige plek om bij te komen van de aardbeving. Echt geweldig om te zien!
Nadat we een tijdje hebben staan kijken lopen Caro en ik naar de winkel 'Christmas in San Francisco'. Gisteren heb ik de kerstwinkel in Sausalito al misgelopen omdat we ineens de ferry op moesten, dat gaat me geen 2e keer gebeuren.
Ik koop ieder jaar een kerstbal als aandenken aan onze zomervakantie. Zo ook nu, ik koop een kleine rode bal met 'San Francisco' en '2026' er op.
We lopen weer verder, verlaten Pier 39 en gaan in de richting van Fishermens Wharf. We maken een foto van het beroemde bord en kopen in één souvenirshop magneten voor de verzameling en ook nog een kleine cable car kersthanger voor in de boom. (Foto's van de bal en hanger volgen later, wanneer we weer thuis zijn).
We lopen nog een stuk verder, langs The Cannery, naar Ghirardelli Square.
Inmiddels zijn we wel een beetje klaar met lopen, we hebben alles gezien wat we willen zien. En Maurice voelt zich helemaal niet top. We lopen nog even naar de Trader Joe (supermarkt) voor wat koekjes voor in het vliegtuig en Caro wil graag een Trader Joe totebag/boodschappentas kopen, deze tassen zijn helemaal viraal gegaan op TikTok. We vinden er geen koekjes naar ons zin, maar wel de totebags. Ze hebben alleen geen miniversie, maar het normale formaat is eigenlijk handiger. En ze kosten maar 4,99. Je mag er maar maximaal 2 per klant kopen (omdat sommige mensen er waarschijnlijk 20 kochten en ze duur gingen doorverkopen op Ebay). We kopen er ook 2, want het lijkt mij ook een hele fijne boodschappentas.
Aan de overkant, bij de Grocery Outlet, kopen we dan nog de koekjes voor in het vliegtuig en dan pakken we de cable car terug naar ons hotel.
Om kwart over 4 zijn we terug op de kamer. Alle 4 hebben we zere voeten en rug. We nemen even een welverdiende pauze en ik schrijf verder aan het blog.
Om 17.00 uur gaan we de koffers inpakken. We verwijderen van alle nieuwe spullen prijskaartjes en stickers en verplaatsen sommige spullen van de ene naar de andere koffer. Zo doen we de zwaarste dingen in de kleinste koffer.
Op een gegeven moment zegt Maurice "weet iemand waar de autosleutels zijn?" We kunnen ons nog herinneren dat we ze ergens in een vak hebben gestopt, maar waar? Maurice dacht in het kleine handbagage-koffertje, maar daar zit alleen mijn huissleutel in en Caro kan zich herinneren dat ik had gezegd dat ik de sleutels niet bij elkaar in dezelfde koffer wilde hebben.
We halen alle koffers en tassen weer leeg, maar vinden geen autosleutels. Shit, en nu? Hoe komen we dan van Brussel naar huis? Ik besluit nog één keer de flap van de groene koffer te checken. Hier zit een Under Armour plastic tas in. Ik trek die er uit en ja hoor, daar zijn de autosleutels! Pfff, wat een opluchting!!! Reminder voor een volgende vakantie: maak een foto van de plek waar we de sleutels opbergen.
Voor het avondeten gaan we maar weer naar The Cheesecake Factory. Deze zit om de hoek en dan kan Caro tóch nog een keer haar favoriete gerecht eten. Het is buiten een stuk kouder geworden en de zeemist trekt ook alweer de stad in.
We moeten ongeveer 20 minuten wachten op een tafel, we krijgen dezelfde plek als gisteren! Is dat het plekje voor stomme toeristen ofzo?
De bediening is niet zoals we gewend zijn in Amerika. We moeten lang wachten totdat bestelling wordt opgenomen, lang wachten op de drankjes, lang wachten op eten, lang wachten op alles eigenlijk. Het ligt niet echt aan de serveerster denk ik, ik vermoed dat ze gewoon teveel tafels tegelijk moet bedienen.
Het eten smaakt weer prima hoor. Caro en ik delen deze keer niet, want ze wil dit keer alles zelf opeten. Ik kies daarom de Chicken Madeira. Wat ik natuurlijk niet op krijg, maar dat nemen we wel weer mee in een box, dat eet Olaf morgen wel als ontbijt. Net zoals de restjes van Maurice zijn Kip Katzu bowl. Zelf had Olaf een kleine pizza Margarita, hij wil namelijk graag cheesecake toe. Die hij trouwens meeneemt naar de hotelkamer.
Weer op de kamer gaat Maurice gelijk zijn bed in. Ik maak het blog nog af en ga ook nog even wat lezen. En dan voor de laatste keer in Amerika slapen deze vakantie. Morgen vliegen we weer naar huis. En ook al vind ik het jammer dat deze mooi reis voorbij is, ik kijk ook wel weer uit naar ons eigen huis.
Stappen: 13.169
Temperatuur vandaag: 20
Jullie hebben mooie herinneringen gemaakt. Koesteren. Fijne terugreis
BeantwoordenVerwijderen