Om kwart over 6 ging de wekker. Wow, dat is toch eigenlijk best vroeg wanneer je op vakantie bent. Maar het is voor een goed doel: hopelijk één van de leukste hikes die we ooit gedaan hebben. Maurice en ik stappen meteen uit bed, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Caro en Olaf doen er iétsjes langer over.
De Springdale-shuttle begint pas om 8 uur te rijden, dus wij rijden met eigen auto om half 8 weg bij het hotel. 10 minuten later zijn we in Zion NP en rijden we de parkeerplaats bij het visitor center op. Het is er al aardig druk, maar gelukkig kunnen we onze auto er parkeren.
Bij de auto trekken we de neopreen sokken en de wandelschoenen aan, mijn telefoon doe ik in een waterdicht hoesje. We pakken de wandelstokken en lopen richting bushalte. Daar is het nu wel enorm druk, iedereen wil natuurlijk zo vroeg mogelijk aan een lange hike beginnen vanwege de hitte.
Gelukkig gaat de rij snel, iedere 5 minuten komt er een nieuwe bus en ze worden ook aardig vol gepropt. Wij hopen wel op een zitplaats, want we moeten zo'n 3 kwartier in de bus zitten. Gelukkig staan we bijna vooraan als er een nieuwe bus stopt en we hebben alle 4 een zitplaats. We moeten bij het eindpunt, halte 9, Temple of Sinawawa, er uit. Net zoals bijna iedereen in de bus trouwens.
Er was ons verteld dat hier bij de bushalte de laatste mogelijkheid is om naar het toilet te gaan, dus dat doen we dan maar. Helaas is het toiletgebouw dicht en in plaats daarvan staan er Dixi's, getver!
Na de toiletstop beginnen we aan de Riverside Walk, het pad dat naar The Narrows leidt. Het is enorm druk op dit pad, maar niet iedereen gaat de Narrows lopen. Er lopen veel gezinnen met hele kleine kinderen.
Na 1,6 km komen we aan bij het begin van de Narrows. We lopen de Virgin river in. In het begin nog wat onwennig, het voelt heel gek om zomaar met schoenen aan het water in te stappen.
Het eerste stuk is heel druk. Veel mensen lopen 500 meter door het water, maken een foto en gaan weer terug.
Wij lopen wel verder. De rivier ligt nog volledig in de schaduw en omdat je met je benen in het water loopt krijgen we het niet warm. Goed uit te houden, deze hike.
Op sommige stukken is de stroming best sterk en je loopt tegen de stroming in. Ook liggen er enorme keien in het water die je niet ziet dus je moet voorzichtig je voeten neerzetten en je stok goed gebruiken. We zijn echt zó blij met onze gehuurde spullen. Vooral de stok heeft er meerdere keren voor gezorgd dat we niet in het water vallen. We verbazen ons over mensen die deze wandeling maken met een baby in een draagzak of een kindje in een rugdrager. Wat nou als je valt? Of over de mensen die wandelen op waterschoentjes, of blote voeten. De rotsen onder water zijn erg glad en je zwikt snel je enkel. Door de stevige, hoge wandelschoenen hebben wij daar gelukkig geen last van.
Het water komt op de meeste plekken tot halverwege je kuit, af en toe tot je knie. Er zijn ook wat stukken waar het tot je middel komt, die moet Olaf natuurlijk proberen.
We hebben echt onwijs veel lol, wat een gave hike is dit! Ik denk dat dit echt de gaafste hike is die we ooit hebben gedaan. De omgeving is ook supermooi. Aan beide kanten heb je enorme rotswanden van 600 meter hoog. Hoe verder je de canyon ingaat, hoe smaller het wordt. Na een kilometer of 4 komen we bij een splitsing. We lopen eerst rechts een soort slot canyon in maar al snel kunnen we hier niet verder.
Dus weer terug en dan linksaf. We lopen nu het smalste gedeelte van de Narrows in, Wall Street genaamd. Hier zijn geen droge stukken langs de kant, de rivier loopt van muur tot muur. Na een tijdje komt er een wijder stuk. Hier gaan we het droge op en zoeken een rotsblok uit om op te zitten en de meegebrachte lunch op te eten.
Caro en Olaf lopen na het eten nog een klein stukje verder, Maurice en ik vinden het wel mooi geweest.
Wanneer Caro en Olaf weer bij ons zijn beginnen we aan de terugweg. De zon staat nu een stuk hoger, en waar we op de heenweg volledig in de schaduw liepen zijn er nu flinke stukken waar je vol in de zon loopt. Dat maakt het wel wat zwaarder. Maar dat we nu met de stroming meelopen maakt het dan weer makkelijker.
We voelen de zon flink branden en maken een stop om ons nog eens in te smeren. Ik vraag me af hoe lang we nog moeten, ik merk dat mijn enkels het zwaar beginnen te krijgen van het gewankel op de gladde keien in het water. Niet ver meer, blijkt wanneer we weer doorlopen. We gaan een bocht om en we zijn weer bij het beginpunt.
Nu moeten we nog 1,6 km terug over de Riverside Walk, in de volle zon. Pfff, dat is het pittigste stuk van vandaag! Het is inmiddels ook weer boven de 40 graden. Precies 5 uur later zijn we weer terug bij busstop 9. Caro en Olaf zijn weer vooruit gewandeld en als wij aankomen staan zij al in de rij bij de bushalte. Fijn, hoeven we niet helemaal achteraan aan te sluiten.
De bus komt al snel en wij zijn de laatsten die in mogen stappen. We vinden alle 4 nog een plekje, heerlijk om even 3 kwartier te mogen zitten! We hebben in totaal 11 km gewandeld, onze benen zijn wel toe aan wat rust!
Na 3 kwartier stappen we uit bij het visitor center en lopen we naar de auto waar we onze schoen en neopreen sokken uittrekken. Ooo, wat fijn dat die uit zijn en we lekker onze slippers aan kunnen!
In de auto is het echt vreselijk warm, de airco blaast in eerste instantie helaas alleen hete lucht. Maar na eventjes rijden wordt dat al snel beter. We rijden gelijk maar langs Zion Guru om de gehuurde spullen in te leveren. Hoeven we dat vanavond niet meer te doen.
Daarna gauw naar het hotel. Bij de receptie pakken we alle 4 een bekertje pink lemonade en lopen naar de kamer. We ploffen alle 4 op het bed neer, we zijn echt kapot!
Ik begin alvast aan het blog en ga daarna even lekker douchen. Om half 6 gaan we weer naar buiten om te gaan eten. In eerste instantie willen we gaan lopen, maar we vinden het toch echt te warm en pakken gewoon de bus weer voor 1 halte.
We gaan eten bij Porter's. Maurice en Olaf kiezen de pasta, Caro een sandwich kip-pesto en ik de chicken Marsala.
Na het eten gauw weer naar de bushalte. Gelukkig komt de bus snel en 10 minuten later zijn we terug in het hotel. Ik maak snel het blog af en zoek de foto's uit. Daarna pakken we alvast een groot deel in, morgen gaan we naar Las Vegas!
Stappen: 18.324
Temperatuur vandaag: 42
Zo gaaf! En eigenlijk de eerste keer dat we echt (veel) andere mensen op de foto’s zien. Bij jullie andere hikes leek het alsof jullie er bijna alleen waren
BeantwoordenVerwijderenMooi dat jullie het hiken afsluiten met de gaafste hike ever. Op naar Vegas!
BeantwoordenVerwijderen